Posted by: lrrp | February 19, 2013

දුකසේ විඳින කර්ම විපාක – දෙවැනි මිගලුද්දක පේ‍්‍රත වස්තුව

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වේළුවනාරාමයේ වැඩ වාසය කරන කල්හි මෙම දෙවැනි මිගලුද්දක පේ‍්‍රත වස්තුව වදාරන ලදී.

රජගහනුවර වනාහි මුවන් මරා ජීවත්වන එක්තරා මානවකයෙක් ජීවත්වුණා. මහත් සම්පත් ඇති නමුත් ඔහු ඒ භෝග සම්පත් හැර දමා රෑ දවල් දෙකෙහිම මුවන් මරමින් ජීවත්වූවා. ඔහුගේ් එක් යහළු උපාසකයෙක් දයානුකම්පාවෙන් යුතුව ‘යහළුව ප්‍රාණඝාතයෙන් වෙන්වන්න. මේ අකුශලය නුඹට දීර්ඝ කලක් අහිත පිණිස දුක් පිණිස සිදුවේයැයි අවවාද දුන්නා. හෙතෙම එය පිළිගත්තේ නැහැ.

එක් දිනක් ඒ උපාසකතුමා තමාගේ් සිත් ඇද ගන්නා වූ එක් රහතන් වහන්සේ නමකගෙන් ස්වාමිනි, අසවල් පුරුෂයා දිවා රාත්‍රියෙහි ප්‍රාණඝාත සිදුකරනවා. ඔහු අකුසලයෙන් මුදවා ගන්නේ කෙසේද? ස්වාමිනි, ඒ සඳහා ඔහුට අර්ථයෙන් ධර්මයෙන් දේශනා කරන සේක්වායි ඉල්ලා සිටියා.

එක් දවසක් ඒ ස්ථවිරයන් වහන්සේ පිඬුසිඟා වඩින විට ඔහුගේ නිවස ඉදිරිපිට වැඩම කළා. එය දුටු ඒ මිනිසා ගරු බුහුමන් පෙරදැරිව ගෙට වඩමවා වඩාහිදුවා ඔහුද තෙරුන් අසලින් හිඳ ගත්තා. තෙරුන් වහන්සේ එවිට ප්‍රාණඝාතයේ ආදීනව පවසා එයින් වෙන්වීමේ ආනිශංස ද දේශනා කොට වදාළා. ඔහු එය ඇසුවද එයින් මිදෙන්නට කැමැති වූයේ නැහැ. එවිට ඒ හිමි කියා සිටියා ඔබට සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රාණඝාතයෙන් වෙන්වීමට බැරිනම් අඩුම ගණනේ රාත්‍රී කාලයේදීවත් එයින් මිදෙන්න. “ස්වාමිනි, හොඳයි. මම රාත්‍රී කාලයෙහි එයින් මිදෙමියි” පොරොන්දු වුණා.

ඔහු ටික කාලයකින් කලුරිය කොට රජගහනුවර සමීපයෙන් විමාන පේ‍්‍රතයකුව ඉපදී දහවල් කාලයෙහි මහත් දුක් විඳ රාත්‍රී කාලයෙහි දිව්‍යමය පංචකාම සම්පත් වින්දා. ඔහු දුටු නාරද හිමියන් මෙසේ අසා සිටියා.

කූටාගාරවල ප්‍රාසදවල දිගු ලොම් ඇති පලස් අතරපු යහන්වල පංචාංගික තූර්යය නාදය සුන්දරව වාදනය වෙද්දී ඔබ ඒ ගැන සතුටු වෙනවා.

ඒ රැය ගෙවී ගියාට පස්සේ හිරු උදා වෙනකොට ඔබ සොහොනෙහි අත්හැර දමනවා. බොහෝ දුකට පත්වෙනවා. ඔබ විසින් කයෙන් වචනයෙන් මනසින් මොනවගේ පවක්ද කර ගත්තේ? මොන වගේ් කර්මයක විපාකයක් නිසාද මේ වගේ් දුකකට පත්වුණේ.

රජගහනුවර ගිරිබ්බජ කියන රමණීය රාජධානියේ මම හිටියේ මුව වැද්දෙක් වෙලා. මම දරුණුයි. සංවරකමක් තිබුණේම නැහැ. නමුත් මගේ යහලුවෙක් හිටියා. හරි සුහදයි. ශ්‍රද්ධාවන්ත උපාසකයෙක්. ඔහුගේ් කුලුපග භික්ෂුවක් හිටියා. උන්වහන්සේ ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශ්‍රාවකයෙක්.

ඒ භික්ෂුව මම ගැන අනුකම්පාවෙන් හිටියේ. මා නැවත නැවත පව් වලින් වැළැක්වූවා. ඔබ පව් විතරක් කරන්න එපා. අපායේ යන්න එපා කියලා කිව්වා. මරණින් මත්තේ සැප ලබන්නනම් ඔය දුස්සීල වූ ප්‍රාණ වධයෙන් වෙන් වෙන්න. ඒ භික්ෂුවගේ වදන් ඇසුවත් සියලු අවවාද ඉටු කළේ නැහැ. බොහෝ කාලයක් පව්වලට ඇලිලා බුද්ධියක් නැතුව නෙව මම හිටියේ. ඒ මහ ප්‍රඥාවන්ත උපාසකතුමා ආයෙමත් මට අනුකම්පා කළා. සීල සංවරෙහි මා පිහිටෙව්වා.

ඉතින් ඔබ දවල් කාලයේ සතුන් මරනවා නම් අඩු ගණනේ රාත්‍රියටවත් නුඹගේ සංවරයක් වේවා කියලා කිව්වා. ඉතින් මම දවල් කාලයේ සතුන් මරල රෑට සතුන් මැරීමෙන් වෙන් වෙලා සංවර වුණා.

ඒ නිසා මම රෑට දිව්‍ය සැප ලබනවා. දවල්ට දුක් අනුභව කරනවා. ඒ කුසල කර්මයේ විපාක වශයෙන් මම රාත්‍රියට දිව්‍ය සැප අනුභව කරනවා. දවල්ට බල්ලන් බද්ධ වෛරයෙන් වගේ් මාව පන්නාගෙන ඇවිත් වටකරගෙන කනවා.

යම් කෙනෙක් සුගතයන් වහන්සේගේ ශාසනයෙහි ස්ථිරව පිහිටලා නිරතුරුවම බණ භාවනාවෙහි යෙදෙනවානම් මම හිතන්නේ ඔවුන් අසංඛත වූ අමා නිවන මුළුමනින්ම අවබෝධ කර ගන්නවා කියලයි.

කිරිබත්ගොඩ ඤාණානන්ද හිමි


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: